آنا کارنینا یکسره یأس و اندوه نیست. جاذبه این کتاب نیز، همچون جنگ و صلح، در صحنه های زنده و شاداب شادی های زندگی است: سرسره بازی لوین ویا، بعدها، مشارکتش با دهقانان در درو کردن؛ اوج گرفتن و به وصال انجامیدن عشق سالم و بارآور میان لوین وکیتی؛ و حتی شادمانی عمیق و سرزندگی آنا پیش از آنکه لطمه جبران ناپذیری بر آن وارد آید. در هیچ یک از دیگر آثار تالستوی فوران شور و نشاط همه جانبه او و حساسیت توأم با سرزندگی او، در تلفیق با دید درونی نافذش از اینکه چگونه همین شور زندگی می تواند به انزجار از زندگی بینجامد، اینچنین کامل به چشم نمی خورد.
0 نظر