از متن کتاب:
تصور ما از واقعی‌تر بودن این زندگی‌های دوم، سبب می‌شود رمان‌ها را مدام با واقعیت درهم آمیزیم و دست کم آن‌ها را با زندگی حقیقی همسان بپنداریم.
معرفی کتاب:
کتاب "درس‌گفتارهای داستان‌نویسی"(2010)، اثر "اورهان پاموک"(1952)، برنده جایزه نوبل ادبیات(2006)، مجموعه شش جستار پیرامون تاثیر متقابل نویسندگان و خوانندگان آثار و چگونگی تاثیرگذاری برخی آثار است.
موضوع کتاب:
کتاب "درس‌گفتارهای داستان‌نویسی" مجموعه شش جستار پیرامون نوشتن ،خواندن و چگونگی تاثیر بیشتر برخی آثار ادبی نسبت به برخی دیگر است که عبارتند از:
"هنگام مطالعه رمان در ذهن ما چه اتفاقی می‌افتد؟"، "آقای پاموک، آیا شما واقعا این اتفاقات را از سر گذرانده‌اید؟"، "شخصیت ادبی، بافته، حادثه، زمان"، "کلمه‌ها، نقاشی‌ها، شیء‌ها"، "موزه‌ها و رمان‌ها" و "مرکز".
مقایسه و تحلیل:
"پاموک" در این اثر به طور کل بررسی چند مورد را مدنظر قرار داده‌ است.
او پس از مقایسه و تدقیق در آثار برخی از نویسندگان نظیر تولستوی، داستایوسکی، فلوبر، پروست و مان، نشان می‌دهد که چگونه برخی آثار از برخی دیگر تاثیرگذارتر هستند. او در این بررسی به تاثیر متقابل نویسندگان و خوانندگان آثار بر یکدیگر می‌پردازد.
همچنین "پاموک" به شرح فرایند نوشتن خود و تاثر از هتر نقاشی در خلق آثارش و چگونگی غرق شدن در میان کلمات و شکل گرفتن یک داستان می‌پردازد.
از جمله دیگر آثار ترجمه شده از "پاموک" عبارتند از:
"شب‌های طاعون"، "قلعه سفید"، "زندگی نو"، "معصومیت اشیاء"، "یادداشت‌هایی درباره زندگی"، "کتاب سیاه"، "نام من سرخ"، "پدرم"، "آقای جودت و پسران"، "استانبول"، "هنر داستان نویسی"، "زنی با موهای قرمز"، "معصومیت خاطره‌ها"، "روایت سینمای موزه معصومیت"، "رنگ‌های دیگر"، "موزه معصومیت"، "چمدان پدرم"، "شوری در سر"، "اورهان پاموک و هنر داستان نویسی"، "برف"، "خانه‌ی خاموش"، "اسرار کتاب سیاه" و "داستان افتادن من از داستانم".