از متن کتاب: بهترین چیز برای آدم همین است آمبرسیو، اعتقاد داشتن به حرفی که میزند و دوست داشتن کاری که میکند. معرفی کتاب: کتاب "گفتگو در کاتدرال"(1969) اثر "ماریو بارگاس یوسا"(1936) برنده جایزه ادبیات نوبل، کتابی است در سبک رئالیسم و گفتوگو محور پیرامون زندگی تحت حاکمیت حکومت دیکتاتوری از خلال بازگویی خاطراتی که نشانگر وضعیت زندگی در تمام جوانب آن است. داستان کتاب روایتگر حوادث سالهای 1948 تا 1956 و دوران دیکتاتوری "مانوئل آپولیناریو اودریا آمورتی" در پرو است. داستان کتاب: "سانتیاگو" پسر سیاستمدار شناخته شدهای است که حال پس از ترک خانه و خانوادهاش به روزنامهنگاری مشغول است. روزنامهنگاری که مدتهاست با دیدن وضعیت خود و جامعهاش سوالات و ابهاماتی او را به سفر در زمانهای گذشته برای جستوجوی علل وقایع رهنمون می سازد. برخورد اتفاقی "سانتیاگو" با "آمبرسیو" راننده سابق پدرش سبب آغاز گفتوگو در کافهای به نام "کاتدرال" میشود. گفتوگو و مکالماتی پیرامون موضوعات مختلف نظیر فساد، سرکوب، مبارزه، خانواده و... که با درکنار یکدیگر قرار گرفتن همچون قطعات پازل تصویری واضح از جامعه پرو به مخاطب ارائه میکند. مقایسه و تحلیل: مرسوم است که ادبیات را آینه وضعیت حاکم بر زمان نویسندگان و شعرا میدانند. اما این آینه جدای از زمان، روایتگر سرنوشت گرهخورده با جغرافیای سرزمین خالقان آثار ادبی نیز میباشد. آینهای که حلقه زنجیری است در اتصال نویسندگان یک جغرافیا. چنان که کتاب "گفتگو در کاتدرال" را نه تنها نشانگر وضعیت حاکم بر پرو، که آن را روایت زندگی تمامی مردمان آمریکای لاتین دانستهاند. جغرافیایی که رد پایش در ادبیات و پیوند آثار گوناگون نویسندگان با سبکهای مختلف و افکار گوناگون دیده میشود. تصویری که در "جنگ آخرالزمان" دیگر اثر جناب "یوسا" و یا آثار "گابریل گارسیا مارکز" همچون "پاییز پدر سالار" یا "کسی به سرهنگ نامه نمینویسد" نیز منعکس است. حتی "روبرتو بولانیو" که با کتاب "کارآگاهان وحشی" سعی در خلق اثری متفاوت داشت نیز در رهایی از این سایه جغرافیا موفق نبود.
0 نظر