این کتاب، که به ظاهر پیوندی با تاریخ ایران ندارد و چنان می نماید که گزارشی است از چگونگی دستگاه خلافت عباسی در بغداد. اگر به دقت بررسی شود سرشار از نکاتی است که برای شناخت اوضاع اجتماعی و تاریخ ملت ما در گذشته آگاهی از آن لازم است... گذشته از نکات تاریخی و اجتماعی، گزارش بسیاری از رسم ها و آیین های ایرانی در این کتاب به عنوان رسوم دستگاه خلافت عباسی در بغداد آمده است که شواهد تاریخی نشان می دهد این رسم ها در ایران قدیم رواج داشته و در دوره ی اسلامی به مرکز خلافت بغداد راه یافته و خود را به گونه ای اسلامی محفوظ نگاه داشته است. نکته ی دیگری که اهمیت این کتاب ا در مسائل ایران شناسی مسلم می دارد واژه های پارسی نغزی است که مولف در متن عربی کتاب به کار برده و نفوذ روشن و صریح زبان فارسی را در زبان عربی نشان می دهد. بسیاری از این واژه ها امروز در فارسی متروک شده و بعضی از آن ها در متون قدیم فارسی نیز به کار نرفته و یا اگر رفته در متون موجود فارسی نشان از آنها نداریم... بر روی هم کتابی است که در نوع خود کمتر مانندی دارد و بی هیچ گمان برای شناخت تاریخ ایران به نکات بسیاری از این کتاب نیازمندیم.
0 نظر