از متن کتاب:
همه کودکان را باید فریب داد اگر قرار است آنان بدون هیچ آسیبی بزرگ شوند.
معرفی کتاب:
کتاب "هرگز رهایم مکن"(2005) اثر "کازوئو ایشی گورو"(1954)، برنده جایزه‌ی نوبل ادبیات(2017)، رمانی است در سبک رئالیسم که با نگاهی متفاوت پیرامون هویت انسانی و جایگاه افراد در زندگی به روایت داستان کودکانی عادی با آینده ای متفاوت می‌پردازد.
داستان کتاب:
کتاب "هرگز رهایم مکن" روایت داستان کودکانی عادی با آینده‌ای متفاوت است. کودکان یک مدرسه شبانه روزی با قوانینی خاص و متفاوت که بی‌آن‌که خود بدانند برای هدفی خاص تربیت و نگهداری می‌شدند؛ یکی از آن کودکان "کتی" راوی داستان است که حال بزرگ شده و پس از بازگشت دو دوستش "تومی" و "روت"، دو ضلع دیگر یک مثلث عاشقانه به گذشته خویش که هیچ‌گاه پیوندهایش با حال گسسته نشده سفر می‌کند. حال آنان می‌دانند که به چه منظور پرورش یافته‌اند و وجود خودشان تنها به مثابه ابزاری بوده و هست؛ کودکانی که در عین بودن گویا هویت مستقلی ندارند و حیاتشان دیر یا زود قربانی حیات دیگران خواهد شد.
مقایسه و تحلیل:
آنچه "ایشی گورو" در این کتاب ترسیم کرده را از چند بعد می‌توان مورد مطالعه قرار داد:
ابتدا بحث هویت و جایگاه افراد به عنوان انسان است.
دیدگاه دوم نگاه ابزاری مسئولان مدرسه به کودکان و استعاره‌ای از نگاه بالا به پایین و ابزاری برخی از جوامع و افراد به برخی دیگر در ساحت‌های گوناگون زندگی است.
و در سومین بررسی می‌توان همچون بسیاری از آثار "ایشی گورو" تصویری از تنهایی انسان در برابر رنج زندگی و سرنوشت را مشاهده نمود؛ رنجی که بی‌تفاوت به کوچک یا بزرگ بودن افراد و آرزوهایشان دیر یا زود گریبانشان را خواهد گرفت و آنان را با حقیقت زندگی روبه‌رو می‌کند.
از جمله دیگر آثار "ایشی گورو" عبارتند از: "منظر پریده رنگ تپه‌ها"، "غول مدفون"، کلارا و خورشید"، "ایشی گورو و هنر داستان نویسی"، "شبانه‌ها"، "وقتی یتیم بودیم"، "شام خانوادگی"، "بازمانده‌ی روز"، "تسلی ناپذیر"، "هنرمندی از جهان شناور" و "هنر داستان نویسی".