این داستان از آن سوژههایى است که نگاه نویسنده، به آن جانى دوباره داده و خواننده را به دنبال خود خواهد کشاند. گاهى سادهترین موضوعات دستمایه کار نویسندهاى صاحبِ سلیقه مىشوند که خواننده را به دوباره نگاه کردن وادار میسازد: دوباره دیدنِ آن چه شاید خیلى ساده از کنارش گذشته و جدى نگاهش نکرده است. این همان هنر و رسالتِ نویسنده است که اگر به انجام برساند، کارِ خود را کرده است، کارى کارِستان! شاید با ایجاد تأمل بیشتر در خوانندگان، آن تاثیر لازم صورت پذیرد تا از قیدهاى اضافى و گاهى غیرمنطقى خلاص شویم.
0 نظر