از متن کتاب:
من همیشه دوست دارم دروازهبان باشم. بهروز میگوید میخواهی مهمترین باشی. چیزی نمیگویم. دروازهبان بودن مهم بودن نیست. جدا بودن است. نوعی انزوای مطبوع، نوعی تک افتادگی لذت بخش. از بچگی به جدا بودن و تک افتاده بودن علاقه که نه، عادت داشتهام.
معرفی کتاب:
کتاب "انگار خودم نیستم"(1397) اثر "یاسمن خلیلی فرد"(۱۳۶۹) کتابی است در سبک رئالیسم که روایتگر داستان روزمرگیها و از خود بیگانگیهای طبقه متوسط جامعه میباشد. داستان افرادی که در کوران روزمرگیها آنقدر از خودشان فاصله گرفتهاند که دیگر نمیدانند از زندگی چه میخواهند. این کتاب با روایت از جانب هفت راوی، گذشته و حال را از چندین دیدگاه به یکدیگر پیوند میزند.
داستان کتاب:
"انگار خودم نیستم" روایت روزمرگیهای سه خانواده ایرانی است. خانوادههایی مشابه سایر خانوادههای ایرانی، با دغدغههایی شاید آشنا، با مشکلاتی شاید نه چندان دور از ذهن.
خانواده اول زوج کامروز و لعیا هستند که به دلیل مهاجرت لعیا جدای از یکدیگر زندگی میکنند و این فاصله خود سبب بروز مشکلاتی در زندگی آنان شدهاست.
خانواده دوم زوج مسعود و نازنین هستند که تصمیم به متارکه دارند، اما فوت فرزندشان و عدم امکان تحمل این غم در تنهایی سبب میشود آنها بار دیگر برای زندگی در کنار هم تلاش کنند.
خانواده سوم علیرضا و کتی هستند. آنها پیش از آشنایی و ازدواج با یکدیگر، هر کدام تجربه زندگی ناموفق دیگری را داشتهاند و فرزندان حاصل از ازدواج قبلی آنها سبب بروز چالشهایی در زندگی جدیدشان شده است.
مقایسه و تحلیل:
مشکلات مطروحه در این کتاب، غالبا مشکلاتی است که اشخاص به خصوص در جامعه ایرانی به طور مستقیم یا غیرمستقیم و توسط اطرافیانشان تجربه کردهاند.
اشتراکاتی که سبب همذات پنداری مخاطب کتاب و تحلیل مسائل از دیدگاه او میشوند.
از سویی دیگر با روایت داستان از هفت دیدگاه این مجال را به مخاطب کتاب میدهند که مشکل و دیدگاه خودش را از دریچه نگاه دیگران بیازماید.
از جمله دیگر آثار "یاسمن خلیلی فرد" میتوان به "بنفش مایل به لیمویی"، "فکرهای خصوصی" و "یادت نرود که..." میباشد.
0 نظر